سیزده به در

.

.

.

.

و من چقدر

دست و پایم گم می شوذ وقتی

“شعر” می شوم!

شاپرکی می شوم رها

سبک

پر از هوای پرواز

پر از رنگ نسیم

پر از برق آفتاب

چه خوب “شعر” می شوم در چشمان تو

پروانه های نگاهت

چه زیبا نشانم می دهند

نشانی برکه سبز محبت را